Toen ik vers van school af kwam, heb ik een beslissing moeten nemen over wat ik met mijn toekomst wilde doen. Ik had geen flauw idee, maar wist dat ik ‘met mensen werken’ wel leuk vond.
Vaag en breed natuurlijk, maar op basis hiervan ben ik de opleiding psychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen begonnen. Een interessante studie waarin ik veel heb geleerd en die ik met plezier heb volbracht. Toen na vier jaar alle tentamens waren gehaald en de punten binnen… moesten er plannen worden gemaakt voor een vervolgtraject. Ik liep stage in een ziekenhuis. En dan komt de praktijk ineens dichtbij.
Zo zou mijn toekomst eruit zien als ik in deze branche bleef werken. Maandag tot en met vrijdag, van negen tot vijf achter een bureau. Behandelingsplannen opstellen en patiënten ondersteunen in hun mentale genezingsproces. Rapporten schrijven die in dossiers verdwijnen. Ik had het gevoel dat er wat miste. Was dit de bedrijfstak waarin ik mijzelf oud zag worden?
Want wat moest er komen van alle andere dingen die ik zo leuk vond? Ik hou van reizen, afwisseling, actief bezig zijn, andere culturen ontdekken en nieuwe mensen ontmoeten.
Na het in ontvangst nemen van mijn bul besloot ik het ook over een andere boeg te gooien. Ik verdiepte me in andere werkterreinen. Al gauw kwam ik op de sites van de verschillende luchtvaartmaatschappijen terecht. Op hetzelfde moment werd een vriendin van me aangenomen als stewardess en kon ik genieten van haar enthousiaste verhalen. Was dit eigenlijk niet precies wat ik zocht?
Onregelmatig aan de arbeid. Vrij zijn op tijden dat anderen werken en bikkelen op dagen dat anderen weekend vieren. Mensen ontmoeten, nieuwe ervaringen opdoen. Een takenpakket dat compleet kan veranderen met een zuchtje wind of een ontbrekend schroefje. Naar plaatsen waar je anders nooit zou komen. Een kantoor met een fantastisch uitzicht. Me op grote hoogten begeven. Je bent pas zeker van je bestemming als je er daadwerkelijk bent. Spannend. Maar vooral niet standaard. Dat sprak me aan.
-oOo-
Ik begon met een tijdelijk contract bij een chartermaatschappij. En ziehier; inmiddels heb ik onder drie verschillende vlaggen gevlogen en loop ik al weer sinds 2006 mee in deze wereld. De tijd vliegt letterlijk en figuurlijk voorbij.
Eigenlijk zit ik nog steeds in dezelfde hoek. Ik werk ‘met’ en ‘voor’ mensen. Iets wat ik altijd al heb gewild. Hoe lang ik het nog wil doen? Geen idee. Ik leef bij de dag en doe datgene wat op dat moment het beste bij mij past. Zo leef ik mijn leven. Carpe diem.
-oOo- LENOS -oOo-
(Bovenstaande foto is afkomstig van Airliners.net)
