(21.10 uur, thuis met de lente in mijn hoofd)

We waren opgetogen. Een beetje vergelijkbaar met het gevoel op schoolreisje te gaan. Jubelstemming. Hoe zou het zijn, daar hoog boven? Ik hield mijn cameraatje in de aanslag. En liet me meevoeren op deze bijzondere excursie.

-oOo-

Tijd tussen de vluchten. Dit wordt ook wel ‘omdraaitijd’ genoemd. ‘Omdraai’ wil zeggen; het vliegtuig weer startklaar maken voor een vlucht, terug de lucht in. Als je naar een ander land vliegt, draai je ook letterlijk weer om, om terug naar Nederland te vliegen. De standaard omdraaitijd is meestal dertig minuten tot drie kwartier. Noodzakelijk om de gearriveerde koffers uit te laden en nieuwe erin te stoppen. Maar ook om passagiers uit te laten stappen en de vertrekkende mensen mee terug te nemen. Meestal gaan wij als bemanning dan ook niet van boord. Want de tijd is schaars en op tijd vertrekken is toch echt belangrijk. Soms is er op Schiphol net wel even de gelegenheid om naar ‘het koffiehuis’ te gaan; de personeelskamer met rookhok onder de B-pier voor fervente paffers.

De vluchten worden in mijn vliegschema’s meestal aaneensluitend (dus met de standaard omdraaitijd) ingepland. Pats-pats-pats achterelkaar door. Zo min mogelijk gaten in je rooster is het fijnst. Echter, soms kan het bij terugkomst van de ene bestemming wel een aantal uren duren voordat m’n volgende vlucht vertrekt. Omdat dit nu eenmaal zo uitkomt. Meestal worden die loze uurtjes rondhangend gevuld. Op het Bemanningscentrum, Schiphol Plaza en omstreken. Afhankelijk van de te besteden tijd wordt er gezamenlijk gegeten in het personeelsrestaurant of de Dakotabar. Maar we gaan vaak ook even ‘naar binnen’ voor een snack van Appie to Go of La Place. Een verse ciabatta Pertutti staat ook hoog op de lijst, maar daar betaal je dan wel de hoofdprijs. Eten op een luchthaven is nu eenmaal niet goedkoop. Een kop koffie bij Rembrandt of de Starbucks. Maar even een frisse neus halen en eens wat anders eten dan het gebruikelijke broodje vliegtuig en bekertje oploskoffie, is wel zo lekker.

-oOo-

Veel tijd tussen de vluchten voor ons afgelopen week. Uiteraard gingen we even ‘naar binnen.’ Maar we waren zeker geen rondlummels. Onze gezagvoerder had wat leuks geregeld: een bezoekje aan de grote verkeerstoren op Schiphol Centrum. Daarin zijn de luchtverkeersleiders werkzaam waar wij (de in cabine natuurlijk slechts indirect) dagelijks mee te maken hebben. Zij regelen het veilige verloop van alle uitgaande en binnenkomende toestellen. Voor mij altijd een ver van m’n bed show tot voorkort. Dus des te leuker dat het ik nu eens in het echt mocht aanschouwen. De beveiligingsbeambte liet ons binnen. En les één in de luchtvaart is: ga jij in je ‘vrije tijd’ op bezoek bij collega’s of heb je daar enigszins profijt van dat zij aan het werk zijn, neem dan wat lekkers mee. En zo geschiedde het. Geklipt met speciale toegangspasjes zoefden we in de lift naar de koepel, bezakt met een flinke koker drop.

Adembenemendindrukwekkkendbijzondermooiommeetemaken. Zeker een moment waarin ik waarschijnlijk het grootste gedeelte van de tijd met mijn mond open in het rond heb gekeken. Hier gebeurt het dus. Het immer kloppende regelhart van de luchthaven. De sfeer was ontspannen, het was niet erg druk. Een collega met pauze leidde ons rond.  Schermpjes en radartjes. Overzichtelijke kaarten van de in gebruik zijnde start- en landingsbanen. Technisch hoogstaande verrekijkers. Heel Schiphol in één klap overzien. En dan nóg trof het de minimalistische eenvoud en ruimtelijkheid me. De orde. Het overzicht. Middels hoofdtelefoons staat men in voortdurend in contact staat met alle vlieg-, lucht- en grondbewegingen van de verschillende toestellen. En dan dat uitzicht. On-be-schrijfelijk.

En inderdaad. Nog geen uur later leidden deze zelfde mensen ons weer veilig via de twee-vier de lucht in. De Kaagbaan. Bedankt jongens! Zouden ze hebben gezien dat we nog even zwaaiden? Machtig.

(Dit verhaal werd u mede mogelijk gemaakt door Captain Kebab, die het allemaal organiseerde. Zo heet hij natuurlijk niet echt. Deze bijnaam heeft hij gekregen door zijn voorliefde voor dit Turkse broodje, waar hij bijna iedere dienstenroulatie er wel eentje van nuttigt.)

-oOo-

De komende drie dagen tien vluchten: op naar Brussel (2x), Norwich en Cardiff (2x dagretour). Je komt maar op vijf als je het optelt? Ja logisch, wat denk je, we moeten ook nog terug.